Του Αλέξανδρου Δρίβα

Μετά από 6 περίπου δεκαετίες, ΗΠΑ και Ρωσία είναι κοντά σε μια άνευ προηγουμένου κρίση. Αυτή η κρίση μάλιστα, έχει πιθανότητες να εξελιχθεί σε κάτι πολύ χειρότερο. Οι δύο χώρες δεν διανύουν καλή περίοδο. Μάλιστα, αν κάποιος παρατηρήσει το χρονολόγιο των σχέσεων μεταξύ των πάλαι ποτέ υπερδυνάμεων (της εποχής του Ψυχρού Πολέμου) θα διαπιστώσει ότι από την επιχείρηση της Ρωσίας στη Γεωργία και μετά, οι αμερικανορωσικές σχέσεις έπαψαν να είναι προβλέψιμες (μια θετική για την παγκόσμια ειρήνη προβλεψιμότητα).

Ο πόλεμος δι’αντιπροσώπων στη Συρία, δεν έχει επιφέρει τα αποτελέσματα που θα επιθυμούσαν και οι δύο δυνάμεις. Σαν συνέπεια αυτού, οι σχέσεις Ουάσινγκτον-Μόσχας που πλαισιώνονται από παίγνιο μηδενικού αθροίσματος, (ό,τι χάνει ο ένας το κερδίζει αυτόματα ο άλλος) επιδεινώνονται περισσότερο. Άπαξ και δεν τα καταφέρνουν οι “αντιπρόσωποι”, αναλαμβάνουν τα “αφεντικά”. Η κατάσταση έτσι όπως διαμορφώνεται, θα επηρεάσει και την Ελλάδα και την Κύπρο. Πώς;

Η προσοχή της Τουρκίας εστιάζεται ξανά στη Συρία, εκτός και αν…

Η Τουρκία έχει μπλέξει πολύ σοβαρά. Η πολιτική Ερντογάν, στόχευε στο να καταστήσει την Άγκυρα “πλειστηριάζον διακύβευμα”. Σε έναν πλειστηριασμό, το μόνο που σίγουρα αυξάνει την αξία του, είναι το διακύβευμα. Ανάμεσα σε Μόσχα και Ουάσινγκτον, η Τουρκία εδώ και αρκετό καιρό ρέπει προς την πρώτη, αφού επιχείρησε δυόμιση έτη νωρίτερα να φέρει προ τετελεσμένων ΝΑΤΟ και Ρωσία, με την κατάρριψη του Su-24. Πού φαίνεται σήμερα το μπλέξιμο της Τουρκίας; Η Τουρκία “αγαπά” τις ΗΠΑ γιατί δεν επιθυμούν οι Αμερικανοί τον Άσαντ και από την άλλη, “αγαπά” τη Μόσχα γιατί δεν επιθυμεί κύτταρα κρατογένεσης από πλευράς Κούρδων. Αυτή η “διγαμία” δεν μπορεί να προχωρήσει.

Αυτά επηρεάζουν πολύ και την Ελλάδα και την Κύπρο καθώς η Τουρκία, μπορεί να δείχνει ότι ακολουθεί μια πολυπραγμοσύνη στην εξωτερική της πολιτική, όμως αυτή είναι σε μεγάλο βαθμό διασπορά εντυπώσεων και έχει την έδρα της στη μέθη ισχύος που έχει ζαλίσει την τουρκική κυβέρνηση. Επομένως το Αιγαίο και η Κύπρος, θα μπουν αναγκαστικά σε δεύτερο πλάνο και ανάλογα το είδος και το βαθμό της σύγκρουσης που αναμένεται στη Συρία, θα κάνει ό,τι μπορεί για να προστατεύσει τα συμφέροντά της. Υπάρχει βέβαια και μια εξαίρεση. Η Τουρκία μπορεί να επιλέξει μια διασπορά του πολέμου, ώστε σε περίπτωση που απειλούνται τα όσα θεωρεί στη Συρία ως “κεκτημένα” να μπορεί να τα “επαναδιαπραγματευτεί” έχοντας κάτι να ανταλλάξει. Κλασική τουρκική τακτική. Το ίδιο αφορά και το περίφημο τουρκικό γεωτρύπανο στην Κύπρο και την προσπάθεια της Τουρκίας να αποτρέψει τον προσώρας αποκλεισμό της από το ενεργειακό γίγνεσθαι της Κύπρου. Η Τουρκία μπορεί να κλιμακώσει εκεί, μόνο σε επίπεδο αντιπερισπασμού.

Ελλάδα και Κύπρος ως “βάσεις”

Στη Λευκωσία, ανά πάσα ώρα και στιγμή μπορούν να απογειωθούν συνολικά 14 βρετανικά αεροσκάφη. Το USS Harry Truman πλέει ανοικτά της Συρίας. Η βάση της Σούδας στην Κρήτη, θα παίξει και αυτή το ρόλο της. Όλα αυτά βέβαια, δεν αποτελούν κάτι παραπάνω από σενάρια τα οποία θα λάβουν χώρα στην πραγματικότητα, ανάλογα με το μέγεθος της σύγκρουσης που αναμένεται και αν αυτή τελικά γίνει. Σε κάθε περίπτωση, Ελλάδα και Κύπρος ανήκουν στην Ε.Ε και στο ΝΑΤΟ και μαζί με τις ΗΠΑ, τη Γαλλία και τη Βρετανία (που πρόκειται να εμπλακούν ενεργά στην όποια επίθεση κατά του Άσαντ) θα χρειαστεί να ανταποκριθούν στις υποχρεώσεις τους.

Σαφώς σε τέτοιες κρίσεις που μπορούν να εξελιχθούν σε απρόβλεπτου μεγέθους συρράξεις, υπάρχουν πολλά και συνήθως, εφιαλτικά σενάρια. Σε κάθε περίπτωση μέχρι να μπορούμε να έχουμε κάποια επαλήθευση από την πραγματικότητα, δεν είναι ορθό να κινδυνολογούμε. Όπως ο χρυσός δείχνει την αξία του στις πτωχεύσεις, έτσι και η γεωστρατηγική αξία, φαίνεται σε κρίσεις και πολεμικές συγκρούσεις. Ελλάδα και Κύπρος θα αναβαθμιστούν στρατηγικά τα επόμενα έτη καθώς η Μέση Ανατολή και η Ανατολική Μεσόγειος έχουν ακόμη πολλή ένταση να απελευθερώσουν και ως εκ τούτου, πολλή ιστορία να παράξουν. Όσο η Τουρκία επιμένει στον τακτικισμό και όσο είναι κομμάτι του προβλήματος (σ.σ κατάσταση Συρίας και Μέσης Ανατολής) η Ελλάδα και η Κύπρος, μαζί με το Ισραήλ, την Αίγυπτο και την Ιορδανία θα είναι απαραίτητα κομμάτια στο γεωστρατηγικό παζλ της Δύσης.

*Ο κ. Αλέξανδρος Δρίβας είναι Διεθνολόγος, συντονιστής του Παρατηρητηρίου Ανατολικής Μεσογείου στο ΙΔΙΣ, μέλος AHEPA. 

1Shares

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

April 2018
Monday Tuesday Wednesday Thursday Friday Saturday Sunday
March 26, 2018 March 27, 2018 March 28, 2018 March 29, 2018 March 30, 2018 March 31, 2018 April 1, 2018
April 2, 2018 April 3, 2018 April 4, 2018 April 5, 2018 April 6, 2018 April 7, 2018 April 8, 2018
April 9, 2018 April 10, 2018 April 11, 2018 April 12, 2018 April 13, 2018 April 14, 2018 April 15, 2018
April 16, 2018 April 17, 2018 April 18, 2018 April 19, 2018 April 20, 2018 April 21, 2018 April 22, 2018
April 23, 2018 April 24, 2018 April 25, 2018 April 26, 2018 April 27, 2018 April 28, 2018 April 29, 2018
April 30, 2018 May 1, 2018 May 2, 2018 May 3, 2018 May 4, 2018 May 5, 2018 May 6, 2018
Hephiklis Publications Ltd
Hephiklis Report en
Hephiklis Report es
Hephiklis Act
Ekfrasis Translations and Consulting SRL
Bucharest
Land Doors
London
Black Cross Designs.
Key Advice Consulting